سفرنامه ارمنستان

بعد از يه دوره پر فشار کاري نياز به استراحت يکي دو هفته اي داشتيم؛ بدون درنگ و کاملا «يهويي» برنامه سفر هیچ هایک به ارمنستان، گرجستان و ترکیه رو ريختيم؛ کمتر از چند ساعت برنامه ريزي سفر رو انجام داديم و دل رو زديم به جاده.

اطلاعات کلي:

برنامه سفر رو خيلي کلي چيده بوديم: بايد تا مرزنوردوز مي رفتيم و از اونجا وارد ارمنستان مي شديم. بعد از ديدن ايروان و درياچه سوان به سمت  گرجستان مي رفتيم و بعد از عبور از تفليس و باتومي و چند شهر بين راه، از طريق مرز سارپي وارد ترکيه مي شديم. درياي سياه رو مي گرفتيم و مي رفتيم جلو؛ اگه زمان داشتيم تا استانبول مي رفتيم و اگر وقت کم مي آورديم از ترابزون بر مي گشتيم سمت مرز بازرگان و مي اومديم تهران

تصميم داشتيم کل سفر رو به صورت هيچ هايک طي کنيم و اقامت رو هم در چادر، خونه مردم روستايي و يا کوچ سرفينگ سپري کنيم؛ بنابر اين نيازي به هيچ بليط و رزروي نداشتيم. تنها بايد 15 –16 روز مرخصي مي گرفتيم که اون هم با استفاده از «فن پيچ» براي هر دوي ما ميسر شد 🙂

قبل از هر چيز نياز به بيمه مسافرتي از اوجب واجبات بود؛ البته واقعا نمي دونم تا حالا آيا کسي تونسته از بيمه مسافرتي اش به خوبي استفاده کنه يا نه (تا الان تجربه هاي خيلي نا اميد کننده اي از استفاده بيمه مسافرتي توي کشورهاي مختلف از بکپکر ها شنيدم) اما در هر حالت نمي شه بيمه رو از اجزاي سفر حذف کرد.

در ابتداي سفر چالش دو هفته با 200 دلار رو براي خودمون راه انداختيم؛ البته محض احتياط مقداري دلار بيشتر همراه داشتيم اما قول داديم که هر نفر بيشتر از 100 دلار خرج نکنيم. هر چند در انتهاي سفر هزينه ما با احتساب بيمه مسافرتي، عوارض خروج از کشور و کليه هزينه هاي خورد و خوراک، اقامت، رفت و آمد و ورودي ها حدود 54 دلار براي هر نفر شد و تونستيم به اين چالش هم با موفقيت فائق بيايم 🙂

شب قبل از سفر کوله رو جمع کرديم، قرار بود 2 هفته اين کوله رو دوشمون باشه بنابر اين تا جايي که مي شد کوله رو سبک بستيم. براي اولين بار توي کل کوله گردي هاي اين سال ها يک ترازو کنار کوله گذاشتم و هر وسيله رو جداگونه وزن مي کردم؛ مشکل درد کمر هم مزيد بر علت شده بود که انتخاب وسايل سفر رو با دقت و وسواس بيشتري انجام بدم. يه دست لباس اضافه، يک پولار يا رين کاور، صابون و شامپوي سفري، کيسه خواب، چادر، زيرانداز،  ست ظروف مسافرتي به همراه چاي و ادويه، دوتا کپسول و سرشعله، پاوربانک و دوربين کامپکت همه چيزي بود که با خودمون  حمل مي کرديم با اين وجود وزن کوله ها به حدود 8 کيلو رسيده بود!

چيزهاي دم دستي توي يخچال هم همراهمون بود تا هم توي مدت که نيستيم خراب نشه و هم روز اول غذا براي خوردن داشته باشيم.

بخش دوم سفرنامه هیچ هایک به ارمنستان

بخش سوم سفرنامه هیچ هایک به ارمنستان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *